Həyatdan Müşahidələrim

Ən yaddan çıxan hisslər…

O və mən…

Səni sevirəm dediyi o ilk gorüş, ilk yazdiğı mesajdan sonraki qeydi adi sevinc hissi. Ürəyin heç sözə baxmadığı anlar. İndiyə cən başa düşə bilmirəm, axı necə hər istədiyimdə onu gorə bilirdim, yanımda olmasada, sadəcə ayna və onu görmək istəyi bir balacada səbr… Kaş indidə elə olardı… İndi uzaqdasan, çox uzadqa…

Əlimi tutduğun o gün, sakitcə dayanıb bir-birimizin gözlərinin içinə baxırdıq baxırdıq. İlk oynadığımız rəqs… Qəribə fikirlər beyində, onlardanda qədibə hisslər ürəkdə.

Qaranliq küçə… Sən və mən… Bəzən çevrilib bir-birmizə baxıb gülümsədiyimiz anlar, sanki o bəs imiş kimi. Məni gözlədiyini gördüyümdə hər dəfə yaşadığım sevinc, yanımda olanda isə sanki heç nəyin o sevinci poza bilməyəcəyi hissi. Məni hər qucaqlayanda seni heç buraqmaq istəmədiyimi başa düşməyim necedə xoşuma gəlirdi.

Buna oxşar hisslər hamida olur bəlkədə, onu bilmirəm…